Μαθηματικά-> Γεωμετρία->
Οι μαθητές πολύ πριν φοιτήσουν στο σχολείο, έχουν έρθει σε επαφή με έννοιες της γεωμετρίας μέσα από την καθημερινή επαφή με τα παιχνίδια τους. Τα ταξινομούν ανάλογα με το σχήμα, με το μέγεθος, ανακαλύπτουν τις ιδιότητές τους και αναγνωρίζουν τα ονόματα πολλών σχημάτων.
Τις εμπειρίες αυτές ο δάσκαλος πρέπει να προσπαθήσει να τις αξιοποιήσει έτσι ώστε να βοηθήσει το μαθητή να αναπτύξει γεωμετρική συλλογιστική. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από καταστάσεις διερεύνησης όπου χειρίζεται υλικό και έπειτα απεικονίζει αυτή την ενέργεια (Σαλβαράς, 1987). Για παράδειγμα ο μαθητής πρέπει πρώτα να έρθει σε επαφή με τον κύβο, έπειτα να τον ξετυλίξει και να δει το ανάπτυγμά του, τις έδρες του, τις πλευρές του, τις γωνίες του, μετά να φτιάξει το ανάπτυγμά του στο χαρτί και τέλος μέσα από τη σύγκριση που θα κάνει με άλλα στερεά, τις ανάλογες ταξινομήσεις και την ανάλυση των ιδιοτήτων του να καταφέρει στο τέλος τη νοερή απεικόνισή του (να φτάσει δηλαδή σε συμβολικό επίπεδο σκέψης).
Στην ίδια θεωρητική κατεύθυνση κινούνται και οι απόψεις των Fuys & Liebov, (1992) όπου υποστηρίζουν ότι αυτό που προέχει στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου είναι η ανάπτυξη της γεωμετρικής σκέψης με δραστηριότητες που δίνουν την ευκαιρία στους μαθητές να οικοδομήσουν τις γνώσεις τους. Οι δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνουν τον πειραματισμό των παιδιών με τη χρήση ποικίλων υλικών, όπως χαρτιού, σπάγκου, κύβου και άλλων μοντέλων που ενθαρρύνουν τα παιδιά να κατασκευάζουν και να σχεδιάζουν γεωμετρικά σχήματα. Συμπερασματικά, η διδασκαλία της γεωμετρίας πρέπει να περιλαμβάνει δραστηριότητες κατασκευών, σχεδίου και σκέψης.
Δευτεροβάθμια 2010